Το οριγκάμι (ιαπωνικά: 折り紙‎, Χέπμπορν: από τα όρι και κάμι, που σημαίνουν το δίπλωμα χαρτιού) είναι η καλλιτεχνία του διπλώματος χαρτιού, ενώ απαγορεύεται το κόψιμό του. Είναι επινόηση των Ιαπώνων. Σε μία άλλη τέχνη διπλώματος χαρτιού, με το όνομα κιριγκάμι, το κόψιμο του χαρτιού επιτρέπεται.

Το οριγκάμι αναπτύσσει ταυτόχρονα ποικίλες δεξιότητες:

• τον οπτικοκινητικό συντονισμό
• την κατανόηση οδηγιών
• την ακουστική αντίληψη
• την αντίληψη της αλληλουχίας και του χώρου
• τη μαθηματική συλλογιστική (συμμετρία, μέτρηση, κλάσματα και αναλογίες, γεωμετρία, κατανόηση των τριών διαστάσεων, διαδοχή, επίλυση προβλήματος)
• τη μνήμη, την προσοχή και τη συγκέντρωση
• τη γνωστική αναγνώριση

Όλα αυτά κινητοποιούν ταυτόχρονα διάφορες εγκεφαλικές περιοχές - ειδικά όταν και τα δύο χέρια χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα.

Η διαδικασία, για να φτάσει κανείς στο τελικό επίτευγμα, απαιτεί συχνά να προσπαθήσεις ξανά, για να επιτύχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αυτός είναι και ο λόγος που το οριγκάμι χρησιμοποιείται συχνά και σε θεραπευτικά περιβάλλοντα (έλεγχος συναισθημάτων, διαχείριση, ματαίωσης, αυτοεκτίμηση).

            Στην Ώρα Επικοινωνίας φέτος κατασκευάσαμε τρία διαφορετικά οριγκάμι: χριστουγεννιάτικα αστέρια (stella di natale), μια αποκριάτικη γιρλάντα και ένα λουλούδι.

            Στις δυο πρώτες περιπτώσεις, τα παιδιά έφτιαξαν το καθένα ένα κομμάτι της κατασκευής (μια ακτίνα του αστεριού, ένα ζευγαράκι της γιρλάντας), ακολουθώντας συντονισμένα οδηγίες. Στη συνέχεια, όλα μαζί ενώθηκαν, για να δημιουργήσουν ένα έργο για όλη την ομάδα. Το λουλούδι ήταν μια ατομική ανοιξιάτικη κατασκευή, που απαιτούσε και πάλι όμως τη συντονισμένη ανταπόκριση των παιδιών σε περισσότερο σύνθετες οδηγίες.

            Εξασκηθήκαμε σημαντικά στο να ακούμε οδηγίες όλοι μαζί και να σεβόμαστε και τον χρόνο ανταπόκρισης όλων των συμμαθητών μας. Κάναμε λάθη και διαπιστώσαμε ότι μπορούμε να ξαναπροσπαθήσουμε με υπομονή, δίνοντας χρόνο στον εαυτό μας.

            Τα παιδιά έκαναν σημαντικά βήματα στους τομείς που για το καθένα ξεχωριστά αποτελούσαν στόχο (υπομονή, συγκέντρωση, λεπτή κινητικότητα, διαχείριση ματαίωσης, συγχρονισμός, οδηγίες, αντίληψη χώρου).