Ο Δεκέμβριος ήταν ένας ξεχωριστός μήνας για μας! Κάθε μέρα μάς περίμενε και μια διαφορετική έκπληξη, που μας θύμιζε ότι πλησιάζουν όλο και περισσότερο τα Χριστούγεννα, η αγαπημένη γιορτή όλων μας! Στολίσαμε γιορτινά την τάξη μας, φτιάξαμε ζυμαρένια στολίδια για το δέντρο μας, ανταλλάξαμε χριστουγεννιάτικες κάρτες αγάπης και ευχών, παίξαμε, τραγουδήσαμε τα κάλαντα, διαβάσαμε παραμύθια και γράψαμε γράμμα στον Αϊ-Βασίλη.

Όμως, παράλληλα με όλες τις δικές μας εορταστικές δραστηριότητες, συνέβαινε κάτι περίεργο στο σχολείο μας… Ένας παράξενος απρόσκλητος επισκέπτης μπερδευόταν ανάμεσα στα πόδια μας και προσπαθούσε να μας χαλάσει τα Χριστούγεννα… Καλά ακούσατε! Να μας χαλάσει τα Χριστούγεννα! Έκρυψε τα στολίδια μας, άλλαξε τις δραστηριότητες του δέντρου μας με δικές του αποστολές, σαμποτάρισε τα παιχνίδια μας, «πάγωσε» δασκάλους, παραποίησε τα κάλαντα με κακοφωνίες και δυσάρεστους στίχους, μας ανακάτεψε και μας μπέρδεψε. Μέχρι που πήγε να σπείρει τη διχόνοια ανάμεσά μας με μια σοκολάτα!

Εμείς, δεν τα παρατήσαμε ποτέ! Δε θα αφήναμε κανέναν να καταστρέψει τη μαγεία των Χριστουγέννων! Φέραμε εις πέρας όλες τις αποστολές και δείξαμε στον επισκέπτη μας ότι μπορούμε να συνεργαστούμε και να ξεπεράσουμε όλα τα εμπόδια που μας βάζει! Αν και στην αρχή νομίζαμε ότι είναι κάποιος «κακός» που προσπαθούσε απλά να μας τα χαλάσει όλα, στην πορεία συνειδητοποιήσαμε ότι ήταν ένα πολύ καλό πλάσμα! Κι αυτό γιατί στόχος του ήταν κάθε φορά να μας κινητοποιήσει, ώστε να δώσουμε αγάπη, φροντίδα, ζεστασιά σε άλλους ανθρώπους και να συνειδητοποιήσουμε ότι το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων δε βρίσκεται στα δώρα και στα υλικά αγαθά, αλλά στα όμορφα συναισθήματα που κρύβουμε μέσα στην καρδιά μας!

Ποιος ήταν άραγε ο παράξενος επισκέπτης; Μήπως κάποιος καλικάντζαρος; Ή μήπως κάποιο παραπονεμένο ξωτικό; Δε μάθαμε ποτέ και ούτε θα μάθουμε, νομίζω! Τι σημασία έχει άλλωστε;